Charakterystyczne cechy lotu UFO

Największą osobliwością UFO są ich niezwykłe właściwości, niespotykane ani w znanych nam zjawiskach przyrody, ani w urządzeniach technicznych stworzonych przez człowieka. Często powstaje przy tym wrażenie, że niektóre cechy tych obiektów stoją w jawnej sprzeczności z zasadami fizyki.

Zawrotne prędkościlot ufo

  • W materiałach raportu Projektu Błękitnej Księgi (Project Blue Book) opisany jest przypadek, kiedy to w grudniu 1952 roku pokładowe radiolokatory bombowca B-29, lecącego na wysokości 6000 m, zarejestrowały kilka nieznanych obiektów, które przeleciały obok samolotu z prędkością ok. 8000 km/h. Następnie członkowie załogi na własne oczy zobaczyli osiem gigantycznych UFO, które przecięły kurs samolotu z prędkością, którą potem oszacowano na 14 000 km/h i zniknęły w stratosferze. Te same obiekty odnotowały również stacje naziemne.
  • Loty UFO z dużymi prędkościami zarejestrowano także: w 1949 r. nad rejonem White Sands (Nowy Meksyk) – 40 000 km/h, w 1952 r. nad lotniskiem Terre Haute (Indiana) – 67 000 km/h i w 1953 r. nad RPA – 16 000 km/h.
  • W Rosji w marcu i maju 1985 r. z wieży kontrolnej lotniska w Niżnym Nowogrodzie obserwowano nieznane obiekty poruszające się z prędkością 6000-7200 km/h.
  • Amerykańskie stacje śledzące satelity określiły prędkość jednego UFO, lecącego ze wschodu na zachód przez całe terytorium USA na 72 000 km/h.
  • Były kierownik projektu Blue Book, Ruppelt, w swojej książce „Raport o UFO” pisał, że największa prędkość UFO zarejestrowana przez radiolokatory wynosiła ok. 200 000 km/h.

Gwałtowne i bezszelestne manewry

Lotom UFO z nieznanych powodów nie towarzyszą podobne do wybuchów dźwięki, powstające zwykle przy przekraczaniu bariery dźwięku przez samoloty. Powstaje wrażenie, że te obiekty w ogóle nie odczuwają oporu powietrza latając przy dowolnym ułożeniu korpusu. Potrafią wykonywać zwroty pod kątem prostym nie zmniejszając prędkości.

  • Zasadniczo UFO posiadające kształt dysku albo talerza są podczas lotu skierowane płaską stroną do ziemi. Bywają jednak przypadki, kiedy latają one na boku, kierując w stronę ruchu swoją maksymalną powierzchnię, ignorując zupełnie opory powietrza. Odnotowano takie przypadki w 1947 r. w stanie Oregon, w 1954 r. w Tunisie, w 1966 r. pod Melbourne i w 1969 r. nad Papuą Nową Gwineą, a w ZSRR – niedaleko Baku.
  • W październiku 1968 r. załga rumuńskiego tankowca „Arges”, płynącego Cieśniną Mozambicką, obserwowała, jak po niebie z niewiarygodną prędkością przeleciał połyskujący dysk o średnicy ok 17 m, emitujący błękitno-zielone promienie. Nagle dysk zmienił kierunek lotu o 90 stopni i zniknął.
  • W lipcu 1976 r. pilot szwedzkiego myśliwca, wykonujący lot treningowy nad jeziorem Bulmen (prowincja Smolandia), obserwował sześć nieznanych obiektów w kształcie delty, lecących z prędkością ok 2500 km/h. Na jego oczach obiekty wykonały zwrot o 90 stopni, po czym z ogromnym przyspieszeniem wzleciały do góry.
  • Nawroty UFO pod kątem prostym na wielkich prędkościach obserwowano także w 1947 r. w stanie Alabama, w 1967 r. w Rumunii i w 1974 r. – w mieście Austin (Teksas).

Nieruchome zawisanie

Inną charakterystyczną cechą UFO jest zdolność błyskawicznego zatrzymywania się i zawisania bez ruchu, albo odwrotnie - przechodzenie ze stanu bezruchu do lotu z wielką prędkością.

  • W lipcu 1954 r. w Albuquerque (Nowy Meksyk) obserwowano 9 okrągłych UFO, świecących zielonym światłem, które wisiały nieruchomo, a potem błyskawicznie rozwinęły prędkość 4000 km/h i wykonały zwrot o 340 stopni.
  • W sierpniu 1965 r. w obwodzie Kemerowskim (azjatycka część Rosji) grupa geologów przez pół godziny obserwowała wiszący na południowym wschodzie nieba, pod kątem 60 stopni względem horyzontu, podłużny obiekt, który w ciągu minuty przekształcił się w punkt. Świadkowie oszacowali, że oddalał się od nich z prędkością co najmniej 44 km/sek.
  • W październiku 1989 r. w rejonie wsi Władimirowka w obwodzie Kujbyszewskim, pięciu operatorów sprzętu rolniczego pracujących na polach, zobaczyło dziwny świecący obiekt w kształcie kuli o średnicy co najmniej 50 m, który zawisł nisko nad ziemią. Widać było iluminatory i migające urządzenie. Następnie kula szybko przeleciała nad polem zmieniając wielokrotnie kierunek lotu, oświetlając przy tym ziemię pod sobą silnym strumieniem światła.

Różnorodne trajektorie lotutrajektorie lotu ufo

  • Loty UFO po zygzakowatym torze odnotowano także w 1961 r. nad miastem Benjamin w Teksasie, w 1965 r. nad Antarktydą, w 1967 r. w Rumunii, w 1976 r. koło Biełomorska (b. ZSRR), a w 1984 r. w rejonie lotniska w Chabarowsku.
  • Zygzakowate bywają trajektorie UFO zniżających lot albo podchodzących do lądowania. Często kołyszą się na boki, podobne do „spadającego liścia”. Takie ruchy UFO obserwowano w 1952 r. w Anglii, w 1954 r. we Francji, w 1957 i 1960 r. w USA i w 1978 r. w Bielewie pod Moskwą.
  • Znane są też przypadki poruszania się UFO po spirali, jak to miało miejsce w 1956 r. w Orangeville (Kanada) i w 1984 r. nad Chabarowskiem (b. ZSRR).
  • W innych przypadkach lot odbywał się faliście, na przemian wznosząc się i opadając. Zanotowano podobne przypadki w 1984 r. w stanie Ohio, w 1951 r. w stanie Michigan i w 1956 r. w rejonie Waszyngtonu.
  • Czasem UFO poruszają się skokami, niczym kamyki odbijane od powierzchni wody. było tak w 1947 r. w stanie Oregon i w 1956 r. nad miastem Waszyngton.

Osobliwe sposoby lotu UFO

  • We wrześniu 1950 r. w Korei, piloci trzech amerykańskich myśliwców powracający z bojowego zadania ujrzeli nad sobą dwa okrągłe, srebrzyste obiekty o średnicy ok. 200 m lecące z prędkością 2000 km/h . Nieoczekiwanie obiekty zatrzymały się nagle i zaczęły wibrować, kołysząc się z boku na bok, a następnie odleciały z poprzednią prędkością. Podobne „wibracje” obserwowano też nad Waszyngtonem (1955), nad Florydą (1962) oraz nad Kijowem (1975).
  • Jeszcze większe wrażenie robi lot UFO, kiedy w pionowym położeniu jakby toczy się po niebie, niczym koło. W materiałach „Blue Book” podany jest przykład, kiedy to w marcu 1953 roku dwóch świadków obserwowało w okolicy Baltimore srebrzysty, płaski dysk o średnicy 15 m, który zawisł na trzy minuty nad ich samochodem. Następnie dysk obrócił się na krawędź boczną i zaczął toczyć się po niebie, aby wkrótce zniknąć za horyzontem.
  • W styczniu 1953 r. w dolinie Sonoma (Kalifornia) dwóch pilotów obserwowało niezwykłe manewry UFO, lecącego na dużej wysokości. Obiekt, poruszając się bardzo szybko, w ciągu 15 sekund zatoczył trzy kręgi o bardzo małym promieniu, potem wykonał dwa zwroty pod kątem prostym, zatrzymał się nieruchomo, znowu nabrał błyskawicznie ogromnej prędkości i wznosząc się pionowo zniknął z oczu.
  • W styczniu 1967 r. wielu mieszkańców Houston oglądało przez pół godziny, jak okrągły UFO, świecący niebiesko-zielonym kolorem, wykonywał figury akrobatyczne wyższego pilotażu. Leciał zygzakiem, poruszał się skokami z gwałtownymi zawisami, nieoczekiwanie spadał, aby po chwili szybko wznieść się do góry.

Te przypadki, podobnie jak wiele innych tego rodzaju, świadczą o niezwykłych możliwościach technicznych UFO. Wciąż nie wiadomo jednak, jaki jest cel takiego tajemniczego zachowania pozaziemskich obiektów latających.

Jeżeli spodobał Ci się artykuł, to będzie nieziemsko, jeśli go ocenisz, skomentujesz, albo nawet udostępnisz znajomym.

59
×

Szukaj w serwisie

×

Powyżej wpisz poszukiwane słowa